آمدند ، و منازل ايشان سرآهاىء فرزندان حمزة بن اليسع بن عبد اللّه أشعرى بود : از سرآىء أبى ورقا ، و سرآىء طاهر بن أبى طاهر ، و سرآىء علويّهء بن حسن [ بن ] خزرج ، و سرآىء أبى القاسم بن أبى الصديم ، و سرآىء حسن بن علىّ بن آدم ، و سرآىء محمّد بن أحمد بن علىّ بن آدم - ملقّب بهنجيل - ، و سرآىء عبد اللّه بن آدم - كه اليوم معروفست به محمّد بن حسن قمّى كاتب - ملقّب بزمرويه ، و سرآىء سهل بن علىّ بن سهل ، و كوشك او بر كنار رودخانه ، و كوشك مزاحم بر سر باغات ، و جوسق « 1 » طلحى كه آنجاست . مضى هذا « 2 » » .

--> مىباشد . در « تربت پاكان : ج 2 / ص 18 » آمده است : ( در شرق قم نزديك مزرعه براوستان تپه‌هايى است كه آن را در اصطلاح محلى « قل درويش » ( گويا مخفّف قلّه درويش ) مىنامند . اين تپه‌ها آثار آبادانى پيشين ديه براوستان است ) ، و در ص 162 منبع پيشين آمده است : ( شاه جعفر غريب : در چند كيلومترى شرق شهر ، نزديك راه قم به كاشان ، كنار تپه‌هاى مشهور به ( قل‌درويش ) بقاياى شهر قديم براوستان است ) . و در ( فصل ششم ، در ذكر رستاقهاى قم ) از تاريخ قم آمده است : ( نام اين ديه در قديم انبارستان بوده است ، زيرا كه انبارهاى عجم بذين ديه بوده است ، و براوستان آن پشتهء بزرگ است به نزديك براوستان ، اهل آن ناحيت آن را به فارسى ( ابرائجان ) نام كردند ، يعنى پشته اهل براوستان ) ، و در « انوار المشعشعين : ج 1 / 249 » آمده است : ( در مجالس المؤمنين مذكور است : مجد الملك ، أبو الفضل ، أسعد بن محمد بن موسى البراوستانى القمى . صاحب معجم البلدان گفته كه : براوستان ديهى است از قم ، و از آنجا وزير مجد الملك أبو الفضل أسعد بن محمد براوستانى ، كه وزير سلطان بركيارق بن ملكشاه بود ) . مجد الملك از وزيران نيكوكار سلاجقه بشمار مىرفت ، و آثار خير متعددى از او در تاريخ مذكور است ، از آن‌جمله ساختمان بقعه امامان معصوم عليهم السلام در بقيع ، و ساختمان بقعه عبد العظيم حسنى در رى كه امروزه باقيمانده ساختمان اين وزير در سر در ورودى شمالى بقعه با كتيبه خط كوفى آن آشكار است . ( 1 ) . معرّب كوشك . ( 2 ) . يعنى پيشتر گذشت ، لازم به يادآورى است كه مصنّف تاريخ قم در پايان ( فصل سوم ) و